dən atmaq vərdişi insan həyatına göstərilən diqqətsizliyi artırır.
Məsələnin digər tərəfi də var: Dövlət siyasəti kiçik və orta sahibkarlığın inkişafı üçün süni maneələri aradan qaldırmağa, yoxlama təzyiqlərini azaltmağa yönəlib. Turizm və istirahət sektorunda biznesin rahat fəaliyyət göstərməsi üçün lisenziya tələbləri sadələşdirilib, dövlət qurumlarına daha çox maarifləndirici və tövsiyəedici rol verilib. Dövlətin yaratdığı bu azad və dəstəkləyici mühitdən bəzi biznes sahibləri düzgün nəticə çıxarmaq, keyfiyyəti və təhlükəsizliyi artırmaq əvəzinə, bunu sadəcə daha çox qazanc əldə etmək və təhlükəsizlik standartlarına qənaət etmək kimi başa düşürlər.
Masazırdakı “Qurtuluş-93” yaşayış kompleksinin, Novxanıdakı “My Beach” və Şəkidəki istirahət mərkəzinin sahibi Məhərrəm Novruzov kimi sahibkarlar anlamalıdırlar ki, biznes azadlığı və dövlətin güzəşti məsuliyyətsizlik demək deyil. İnsanların təhlükəsizliyinə laqeyd yanaşanlar qanun qarşısında tam cavab verməlidirlər.
Yazını yenə Mirzə Ələkbər Sabirin həmin məşhur misraları ilə bitirmək yerinə düşər. Çünki bu şeir məhz öz şəxsi rahatlığını cəmiyyətin təhlükəsizliyindən üstün tutan belə səhlənkar təfəkkürə tutarlı cavabdır:
Millət necə tarac olur olsun, nə işim var?!
Düşmənlərə möhtac olur olsun, nə işim var?!
Qoy mən tox olum, özgələri ilə nədir karım,
Dünyavü cahan ac olur olsun, nə işim var?!
